ΤΑΙΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΡΤΥΡΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΣΜΟΥ ΦΙΛΟΣΟΦΟ ΥΠΑΤΙΑ

Σκηνές από την νέα ταινία "ΑGORA" του ισπανού Alejandro Amenabar, με θέμα την ζωή της νεοπλατωνικής φιλοσόφου Υπατίας.

ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΖΗΛΟΦΘΟΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΚΙΕΜΕΝΙΚΑ ΑΝΩΤΕΡΟΥΣ ΤΟΥΣ

«Το να φθονείς κάποιον, είναι σαν να ομολογείς ότι εσύ είσαι κατώτερος από εκείνον» (Αριστοτέλης)

«Ποτέ ο ζηλόφθονος δεν συγχωρεί την αξία» (Κορνήλιος)


Ένα σύννεφο μεμψιμοιρίας και μιζέριας καλύπτει την κάθε τους σκέψη, την κάθε τους κίνηση. Άνθρωποι με παντός είδους συμπλέγματα, κλειστοί, ανασφαλείς, που τρέμουν οποιαδήποτε αλλαγή στο άμεσο περιβάλλον τους. Οχυρώνονται πίσω από το δεδομένο, το σίγουρο και πολεμούν κατά όποιου θα μπορούσε να διαταράξει "τον εφησυχασμένο ύπνο" τους.

Ζηλοφθονούν όποιον τα καταφέρνει καλύτερα από αυτούς – όσους επιδιώκουν να ξεφύγουν απ’ τη ομογενοποιημένη μάζα μες την οποία κολυμπούν ("ο φρικτός φόβος ότι κάποιος, κάπου μπορεί να είναι ευτυχισμένος"). Περιφρονούν και απαξιώνουν όποιον δεν έχει τα χαρακτηριστικά τους. Προβοκάρουν κάθε ενέργεια ενός αντικειμενικά ικανότερού τους.

Ο ατομικισμός σε όλο του το μεγαλείο.

Ανέκαθεν κόλακες και υποστηρικτές κάθε μορφής εξουσίας για να κερδίσουν την εύνοιά της προς επίτευξη του προσωπικού τους καιροσκοπισμού. Ο ατομικισμός ως αξία. Η έννοια της αξιοπρέπειας έρχεται σε δεύτερη μοίρα όταν παρεμβαίνει το προσωπικό συμφέρον.

Η έλλειψη παιδείας στο απόγειό της. Η έλλειψη αισθητικής στον κολοφώνα της δόξας της.

Άνθρωποι που δεν αναζητούν το γιατί, αλλά παγιώνουν και παπαγαλίζουν παρωχημένες αντιλήψεις και κυρίως συνθήματα. Που δεν κάνουν ποτέ αυτοκριτική - που δε θα μπορούσαν να αναγνωρίσουν τον εαυτό τους στον καθρέπτη, και συνεπώς τα λάθη τους.

Άγονται και φέρονται από εκείνους που (εύκολα) μπορούν να υποδαυλίσουν τα πιο ταπεινά τους ένστικτα. Ανέκαθεν υποχείρια των δημαγωγών και σκλάβοι του εκάστοτε συστήματος, τρέφονται από μεγαλόσχημες λαϊκιστικές ρήσεις, αγαπούν τις στολές (από στρατιωτική παραλλαγή μέχρι κουστούμι) και θεοποιούν τα πρόσωπα που τις φορούν. Αποτελούν τη βάση και το υποστύλωμα κάθε φασιστικού καθεστώτος.

Πηγή: Ιστολόγιο JUNGLE.

ΕΡΠΕΤΩΣΑΝ ΧΑΙΡΟΝΤΑ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ!

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 213 / 13. 5. «2009»

«Ήθος ανθρώπωι δαίμων» (Ηράκλειτος)

«Οι άριστοι ξέρουν να δημιουργούν έχθρες και να τις διατηρούν» (Νίτσε)

Κάποιοι μπορεί να είναι πια πολύ χαρούμενοι, αφού και η ζηλοφθονία τους έχει πλήρως ικανοποιηθεί και τα υπαρξιακά τους προβλήματα είναι πια οριστικά λυμένα.

Μετά από 5 σχεδόν χρόνια λύσσας και μανίας για αποκλεισμό του Υπάτου Συμβουλίου των Ελλήνων Εθνικών (Υ.Σ.Ε.Ε.) από τα ανά έτος διεξαγόμενα «Προμήθεια», εφέτος βρέθηκε τελικά η κουτοπόνηρη φόρμουλα τού να γίνει η βρώμικη δουλειά με προσποιητή «αφέλεια» και μετάθεση ευθυνών από τον θύτη στο θύμα, έτσι ώστε ο αποκλεισμός να μπορεί να παρουσιασθεί ως δήθεν ΑΥΤΟ-αποκλεισμός.

Η νεοσύστατη ομάδα υπό το όνομα «Προμηθεύς Πυρφόρος», εφεξής διαχειριστής αυτόκλητος (και ελπίζουμε να είναι τέτοιος, αφού διαφορετικά στην όλη γελοιότητα θα ενεχόταν και ο ιδρυτής του θεσμού Τρύφων Ολύμπιος, πράγμα που θα ήταν τουλάχιστον τραγικό) του ετήσιου θεσμού, έθεσε εφέτος ωμά και κυνικά ως όρο στον Ιεροπρακτικό μας Θίασο «Δελφύς» - Υ.Σ.Ε.Ε. το να συναινέσει στην ηθική κατάντια μιας κοινής τελετής με ανθρώπους που μας χωρίζει αξιακή, ηθική και ιδεολογική άβυσσος.

Με τον προσφιλή σε όλους τους ρωμιούς ισοπεδωτισμό και την σαχλεπίσαχλη πλέον επίκληση ενός άνευ κριτηρίων δήθεν «ενωτικού» πνεύματος («αρμονικής συνεργασίας» και άλλων τέτοιων… νόστιμων), που αντικειμενικά εκβιάζει την συμπόρευση αλλά και συγχώνευση του ενάρετου με τον αχρείο, του αγωνιστή με τον απατεώνα και του άθεου ή αντιχριστιανού ή αντιεβραίου με τον ευσεβή πολυθεϊστή, οι αυτόκλητοι διαχειριστές των «Προμηθείων» έστειλαν τελεσίγραφο ότι απαραίτητη προϋπόθεση για να γίνει δεκτός στις εκδηλώσεις «τους» ο σοβαρότερος και πολυπληθέστερος φορέας της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας, ήταν να χαμηλώσει φυσικά και ηθικά, ποσοτικά και ποιοτικά και να δεχθεί δίπλα ως ισότιμες (!) τρείς μικρο-ομάδες που είναι τοις πάσιν γνωστό ότι δεν έχουν τις καλύτερες διαθέσεις απέναντί του.

Ο Ιεροπρακτικός Θίασος «Δελφύς» - Υ.Σ.Ε.Ε. εκβιάστηκε όχι απλώς να δεχθεί κοινή ιεροπραξία με μία δράκα ανθρώπων που, υπό το όνομα «Λάβρυς», αιτήθηκαν δίχως αξιοπρέπεια στους «διαχειριστές» να τον υποκαταστήσουν στην τελετή, όταν μόλις προ μηνών αποστάτησαν από αυτόν επειδή έκριναν ότι δεν ικανοποιείτο επαρκώς η απαίτησή τους για απόλυτη ασυδοσία μέσα σε έναν οργανωμένο φορέα (και αφού προηγουμένως δημιούργησαν αγεφύρωτη εχθρότητα προς τα υπόλοιπα μέλη), αλλά κυρίως να δεχθεί κοινή ιεροπραξία με τις ελάχιστα πιο μεγάλες από δράκα μικρο-ομάδες ΕΛΗΝ.Α.Ϊ.Σ. και ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ, των οποίων το στίγμα οφείλουμε να δώσουμε εν τάχει αμέσως παρακάτω, προς αποσαφήνιση της αυστηρής απόστασης που επιμένουμε και θα επιμένουμε ΕΣΑΕΙ να κρατάμε από αυτές.

Οι αυτόκλητοι διαχειριστές των «Προμηθείων» ζήτησαν να συλλειτουργήσει ο Ιεροπρακτικός Θίασος «Δελφύς» - Υ.Σ.Ε.Ε. με το ΕΛΗΝ.Α.Ϊ.Σ., που προ μόλις ολίγων ετών εμφανίσθηκε μέσω ενός εκκλησιαστικού συντάκτη μεγάλης εφημερίδας να έχει δήθεν «αναγνωρίσει» την Ελληνική Θρησκεία, εξαπατώντας το ελληνικό κοινό, σπέρνοντας σύγχυση για την κατάσταση του συλλογικού θρησκευτικού δικαιώματος στην χώρα μας, αλλά και ταυτόχρονα βρίζοντας και τις δύο πραγματικές και σοβαρές οργανώσεις τής εν λόγω Θρησκείας (Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών και Ελληνική Εταιρεία Αρχαιοφίλων) και μεθοδεύοντας προβοκάτσιες που ως τελικό αποτέλεσμα είχαν την ρήξη με πολλές αρχαιολογικές υπηρεσίες, την διακωμώδηση του αγώνα μας και την διαπαντός κατάργηση της πρόσβασής μας σε αρχαία Ιερά για λατρευτικούς λόγους, με επίσημη μάλιστα απόφαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου. Για να διατηρήσει την απαραίτητη απόσταση ασφαλείας από την εν λόγω μικρο-ομάδα, το Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών υποχρεώθηκε σε έκδοση ειδικής ανακοίνωσης (182 / 24. 3. 2006), η οποία βεβαίως παραμένει σε ισχύ, αφού αυτή μέχρι και σήμερα δεν έχει ζητήσει δημόσια συγγνώμη ούτε για την εσκεμμένη εξαπάτηση των Ελλήνων, ούτε για τις εναντίον μας ύβρεις και άλλες χυδαιότητες.

Οι αυτόκλητοι διαχειριστές των «Προμηθείων» ζήτησαν επιπρόθετα να συλλειτουργήσει ο Ιεροπρακτικός Θίασος «Δελφύς» - Υ.Σ.Ε.Ε. με την μικρο-ομάδα ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ, η οποία προ ετών, το 2001, καταχρώμενη της εμπιστοσύνης του Υπάτου Συμβουλίου των Ελλήνων Εθνικών που είχε δεχθεί ως καταστατικό μέλος του ένα στέλεχός της, έδρασε ύπουλα και διαλυτικά εκ των έσω, απαντώντας επί μήνες αντί ημών το ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο. Επί μήνες, άνθρωποι από την Βόρειο Ελλάδα που ήθελαν να γίνουν μέλη μας διοχετεύονταν στην δική τους μικρο-ομάδα (όπου, ευτυχώς, ελάχιστοι μόνον παγιδεύτηκαν), ενώ άγνωστος αριθμός ανθρώπων από την υπόλοιπη Ελλάδα και το εξωτερικό παροτρυνόταν να μην μας ξαναπλησιάσει επειδή δήθεν ήμασταν… «ανθελληνική» οργάνωση! Όταν κάποτε αποκαλύφθηκε επιτέλους η προδοτική και αισχρή δράση αυτής της μικρο-ομάδας, την αποκηρύξαμε με δημόσια ανακοίνωσή μας, δίχως βεβαίως να καταφέρουμε να την συνετίσουμε, αφού αυτή συνέχισε την συκοφαντική της δράση και μετά την αποκήρυξή της, συμμαχώντας μάλιστα κατά καιρούς με οποιονδήποτε αυτή θεωρούσε ότι ήταν επαρκώς εχθρικά τοποθετημένος απέναντί μας.

Το εντελώς γελοίο όμως στην όλη υπόθεση αναφορικά με την συγκεκριμένη μικρο-ομάδα είναι ότι η ηγεσία της από ιδρύσεως των «Προμηθείων» κατηγορούσε ως «γελοίο» και «ψώνιο» τον Τρύφωνα Ολύμπιο, κάγχαζε τους «χλαμυδόπληκτους» και σχεδόν κάθε χρονιά ήγειρε ενστάσεις επειδή επιμέναμε να παρευρισκόμαστε στις εκδηλώσεις. Αυτήν ακριβώς την ΤΕΤΡΑΚΤΥ έρχονται σήμερα οι αυτόκλητοι διαχειριστές των «Προμηθείων» όχι μόνον να καλωσορίζουν ως ομότιμό τους οργανικό τμήμα των εκδηλώσεων, αλλά και να απαιτούν να μας την στήσουν «αποκαθαρμένη» δίπλα μας, στον βωμό μας, την ώρα που οι ιερείς μας θα ανοίγουν τις ψυχικές μας πύλες για την διέλευση του Θεού Απόλλωνος.

Οι αυτόκλητοι διαχειριστές των «Προμηθείων» ξέρουν πολύ καλά ότι η μεταφορά της δικής μας τελετής του Θερινού Ηλιοστασίου από άλλα μέρη της Ελλάδος στα «Προμήθεια» έγινε το 2005 με αποκλειστικό σκοπό να ενισχυθούν τα τελευταία. Ήταν μία δύσκολη στιγμή για τον θεσμό, καθώς από τις αρχές του 2005 ο ιδρυτής και έως τότε αποκλειστικός διοργανωτής Τρύφων Ολύμπιος είχε ανακοινώσει ότι λόγω κόπωσης δεν θα συνέχιζε πια τα «Προμήθεια». Με παρότρυνση δικών μας ηγετικών στελεχών δέχθηκε να επιτρέψει την έκτοτε τέλεση των «Προμηθείων» από διασυλλογική επιτροπή και το Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών έδωσε όπως πάντα ανιδιοτελώς την ψυχή του, όχι απλώς για να διατηρηθεί ο θεσμός αλλά και για ν’ ανέβει και άλλο η ποιότητα και μαζικότητά του.

Αλλά εδώ λειτούργησε ξανά η ζηλοφθονία και μοχθηρία των ρωμιών: αντί οι μικρο-ομάδες που συμμετείχαν στην επιτροπή να είναι ευγνώμονες για το γεγονός ότι το Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών δέχθηκε μεγαλόθυμα την ασχέτως μεγέθους ισοτιμία, δεχόμενο να εξισωθεί σε ισχύ ψήφου με ολιγομελείς ομάδες ή ακόμα και μονομελείς ομάδες- σφραγίδες, εκδήλωσαν από την επόμενη κιόλας χρονιά την πρόθεσή τους να πεταχτεί το Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών εκτός «Προμηθείων» λες και αυτό ήταν που έπαιρνε αίγλη από τα «Προμήθεια» και όχι το αντίστροφο. Αρχικά απέκλεισαν από την επιτροπή τον εκπρόσωπο του Υπάτου Συμβουλίου των Ελλήνων Εθνικών Βορείου Ελλάδος (Υ.Σ.Ε.Ε.Β.Ε.) και το 2008 επεχείρησαν αιφνιδιαστικά να επιβάλουν «συλλείτουργο» με το ΕΛΗΝ.Α.Ι.Σ. κατά παράβαση του ίδιου του δικού τους προγράμματος εκδηλώσεων, όπου και εκεί έλαμπε η κουτοπονηριά, αφού η «Δελφύς» - Υ.Σ.Ε.Ε. είχε μετατραπεί σε «Δελφύς» σκέτη και ορφανή, λες και επρόκειτο για μία ακόμα ομάδα του λεγόμενου «χώρου», άσχετη από το «όλον» του Υ.Σ.Ε.Ε.

Τελικά φέτος η γελοιότητα και η κουτοπονηριά ξεχείλισαν και οι αυτόκλητοι διαχειριστές των «Προμηθείων» βρήκαν την προαναφερθείσα μαγική φόρμουλα του ωμού αποκλεισμού μας (φαινομενικά ΑΥΤΟ-αποκλεισμού μας), αφού είναι αδιανόητο να εκπορνεύσουμε εμείς τα ποιοτικά μας κριτήρια και το αξιακό μας σύστημα, πόσο μάλλον για να συμμετάσχουμε απλώς σε μια εορτή. Φαίνεται ότι τόσο οι αυτόκλητοι διαχειριστές, όσο και κάθε άλλος ομόφρονάς τους, δεν έχουν καταλάβει ούτε ποιοι είμαστε, ούτε τι εκπροσωπούμε. Δεν έχουν καταλάβει ότι όταν εμείς μιλάμε για επανελλήνιση μιλάμε για κάτι το εντελώς διαφορετικό από εκείνο που αυτοί εννοούν με τον ίδιο όρο και συνεπώς δεν ανήκουμε στην ίδια όχθη του ποταμού.

Ο καθένας βεβαίως έχει δικαίωμα να μην καταλαβαίνει τι του γίνεται, ακόμα και να προσποιείται ότι δεν καταλαβαίνει. Ο καθένας επίσης είναι ελεύθερος να γλύφει εκεί που φτύνει και να σταυροφιλιέται με τους έως τώρα εχθρούς του, να νερώνει απεριόριστα το κρασί της συνείδησής του, να κάνει όσες εκπτώσεις τον βολεύουν στις αξίες του και εν γένει να επιλέγει τον εύκολο δρόμο των σκυλοσυμμαχιών και της συσπείρωσης σε όλο και πιο χυδαία επίπεδα από τον δύσκολο δρόμο των μεγάλων απαιτήσεων και της επιμονής στην Αρετή. Ο καθένας τελοσπάντων είναι ελεύθερος να επιλέξει αυτό που του αξίζει.

Ερπέτωσαν χαίροντα «Προμήθεια», λοιπόν! Που πάει να πει ας πάνε στο καλό και με χαρά τα «Προμήθεια», στα οποία εμείς κουνάμε μαντίλι. Ευχόμαστε στους «επανελληνιστές» να πετύχουν την «επανελλήνιση» που τους αξίζει και τους ευχόμαστε κάθε επιτυχία στον δρόμο που αυτοί με τις μεθοδεύσεις τους χάραξαν. Εμείς τους απαλλάσσουμε εφεξής από την αποδεδειγμένα ενοχλητική παρουσία μας και τραβάμε τον δικό μας ανώτερο δρόμο, περιοριζόμενοι στο δικό μας σπουδαιότατο και πολυετές έργο, συνεργαζόμενοι μόνο με οργανώσεις που πληρούν τις μη διαπραγματεύσιμες προϋποθέσεις ποιότητας που στο κάτω - κάτω της γραφής έχουν τεθεί όχι από εμάς, αλλά από τους ίδιους τους πραγματικούς Έλληνες προγόνους μας.

Το Θερινό Ηλιοστάσιο της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας θα τελείται εφεξής μακράν του ωραίου Λιτοχώρου, στο οποίο πλέον οι εύθραυστες ιερές συμμαχίες των ετερόκλητων «ενωτικών» θα μπορούν απρόσκοπτα να επικαλούνται τους Θεούς που αυτοί πιστεύουν και ανενόχλητοι, ξεφορτωμένοι επιτέλους από σοβαρότητες, αρετές και οργανώσεις, να ονειροπολούν την πολύ συγκεκριμένου τύπου «επανελλήνιση» που αυτοί έχουν στο μυαλό τους.

ΥΠΑΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΑΪΟΥ «2009» ΤΟΥ «Φ.Α. ΕΚΑΤΗΒΟΛΟΣ»

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΜΗΝΟΣ ΜΑΪΟΥ «2009»

Σάββατο 9 Μαϊου, ώρα 20.30

Παναγιώτης Μαρίνης, «Η κοινωνική σημασία της Αρχαίας Ελλάδος σήμερα»

Σάββατο 16 Μαϊου, ώρα 20.30

Χρήστος Πολατίδης, «Η καταστροφή του περιβάλλοντος ως προέκτασης του μύθου του Προμηθέα»

Σάββατο 23 Μαϊου, ώρα 20.30

Εμπεδότιμος, «Ατλαντίδα. Η Αλήθεια πίσω από το μύθο» (Μέρος Α)

Σάββατο 30 Μαϊου, ώρα 20.30

Εμπεδότιμος, «Ατλαντίδα. Η Αλήθεια πίσω από το μύθο» (Μέρος Β)

Κυριακή 31 Μαϊου, Εκδρομή στον Ναό του «Ερωχού Απόλλωνος». Σας προσκαλούμε να εορτάσουμε μαζί τα Θαργήλια, δίπλα από τις πηγές του Βοιωτικού Κηφισού. Την ιεροπραξία θα τελέσει ο Θίασος Δελφύς – ΥΣΕΕ. Πιθανή επίσκεψη (άνοιγμα ειδικά για εμάς) και στο επί χρόνια κλειστό Μουσείο της Χαιρώνειας. Δηλώσεις συμμετοχής έως 23/5 στο 6972475324 ή στο e-mail: aitnaios@otenet.gr

ΕΝΩ Η ΨΥΧΗ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΣΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΡΑΜΜΕΝΑ ΣΤΟ ΙΣΡΑΗΛ!

Επιστολή του Τρύφωνα Ολυμπίου προς τους βουλευτές της εθνικής μας αντιπροσωπείας, με αφορμή την υποδοχή ενός αναμμένου κεριού εντός φαναριού με... τιμές αρχηγού κράτους.

Προς τους εκλεγμένους πολιτικούς

Αξιότιμοι κύριοι της πολιτικής και της Βουλής των τριακοσίων

Σας αποστέλλω αυτή την επιστολή όχι διότι πιστεύω ότι έχετε διάθεση να ασχοληθείτε με το παρακάτω θέμα, αλλά για να έχω τελέσει το καθήκον μου ως πολίτης.

Προ ημερών μετεφέρθη το “άγιο φως” με το πρωθυπουργικό αεροπλάνο από το Ισραήλ, ενώ το συνόδευαν εκπρόσωποι των πολιτικών κομμάτων και απενεμήθησαν τιμές αρχηγού κράτους. Στην συνέχεια μετεφέρθη το φως με αεροπλάνα και πολεμικά ελικόπτερα σε διάφορα μέρη της χώρας.

Ερώτημα πρώτο:

Ποιός πλήρωσε τα έξοδα; Αν το κράτος, τότε σημαίνει ότι εμείς οι φορολογούμενοι χρεωθήκαμε. Με ποιο δικαίωμα χρησιμοποιήθησαν τα χρήματά μας κατ’ αυτό τον τρόπο, ενώ είναι έξοδα της εκκλησίας η οποία κατέχει αμύθητο πλούτο και μάλιστα αφορολόγητο; Και αυτό συμβαίνει σε καιρό οικονομικής κρίσεως για την οποία μας ζητάτε να σφίξουμε το ζωνάρι!!!!!

Ερώτημα δεύτερο

Γιατί υπήρξε πολιτική εκπροσώπηση, αφού αυτό ήταν καθαρά θρησκευτική υπόθεση μιας εκκλησίας. Εν τοιαύτη περιπτώσει να φέρετε, επίσης επισήμως, μια πέτρα από την Μέκκα και με τις ίδιες τιμές. Φαίνεται ότι είναι μια πολιτική παρωδία, όπως πολλές άλλες, που δεν έχει άλλο από προπαγανδιστικό χαρακτήρα προς το κενοκέφαλον, αλλά πολυπληθές ποίμνιο, από το οποίο αντλείτε ψήφους και θέλετε να το διατηρείτε κενοκέφαλον ες αεί.

Ερώτημα τρίτο:

Προς τί οι τιμές αρχηγού κράτους σε ένα φως από μια σπηλιά του Ισραήλ; Φέρατε με τιμές φως από μια κρύπτη άλλης χώρας στην χώρα που γέννησε το φως της ανθρωπότητας, καταδεικνύοντας περιτράνως ότι το φως έχει εκλείψει από αυτή την χώρα, που κατά σύμπτωση έχει ονομαστεί Ελλάς. Επίσης φαίνεται ξεκάθαρα ότι δεν αντιπροσωπεύετε την πνευματική Ελλάδα, δεν έχετε καμιά οργανική σχέση με αυτήν, την εξευτελίζετε και την υποδουλώνετε πνευματικώς στον οίκο Ισραήλ. Και μη μου πείτε η “Ορθοδοξία μας” και τα συναφή, ή ότι είσθε θρησκευόμενοι, γιατί ανάθεμα αν έχετε γνώση περί χριστιανισμού, ορθοδοξίας και της σχέσεώς τους με την Ελλάδα. Εκείνο που προέχει για σας είναι η αναπαραγωγή σας ως ποιμενάρχες ενός κενοκεφάλου ποιμνίου. Γι’ αυτό προβαίνετε σε παρωδίες τιμών με τσολιάδες και αγήματα, προέδρους δημοκρατίας, πρωθυπουργούς κλπ. Αν όντως είστε θρησκευόμενοι δεν χρειάζεσθε φανφάρες.

Γνωρίζω ότι αυτά θα είναι λόγια άχρηστα για σας, αφού το πολιτικό ποίμνιό σας είναι ταυτοχρόνως και ποίμνιο της εκκλησίας. Έτσι ο ανθρωπάκος της κατά σύμπτωσιν Ελλάδος έχει καταστεί ένα άβουλο και χαζοχαρούμενο ποίμνιο σε πολλές ποιμαντορίες, και διαιωνίζεται και εκτρέφεται για να παραμένει ποίμνιο. Γιατί αν πάψει να είναι ποίμνιο και καταστεί Έλλην, τότε δεν θα έχετε εσείς θέση στα έδρανα, θα είναι άλλοι που θα είναι Έλληνες στην συνείδηση και στην σκέψη. Εσείς ομιλείτε δήθεν για Ελλάδα ενώ η ψυχή σας και το βλέμμα σας είναι στραμμένα στο Ισραήλ, ενώ το έθνος Ισραήλ είναι το μόνο που μπορεί να είναι υπερήφανο για την ταυτότητα του.

Στούπα Μεσσηνίας, 27 Απριλίου 2009

Τρύφων Ολύμπιος

ΝΕΟΛΑΙΑ Υ.Σ.Ε.Ε. "ΑΚΑΜΑΤΟΝ ΠΥΡ"

Η ιστοσελίδα της Νεολαίας του Υπάτου Συμβουλίου των Ελλήνων Εθνικών "Ακάματον Πυρ" είναι πια γεγονός!

Η Νεολαία του Υπάτου Συμβούλιου των Ελλήνων Εθνικών έχει την μορφή αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρίας με αριθμό εγκρίσεως από το Πρωτοδικείο Αθηνών 20683/23-12-08 και είναι μια πολιτική και κοινωνική οργάνωση νέων με σκοπό την έρευνα, την προώθηση και την ανάδειξη της αυθεντικής Ελληνικής προχριστιανικής Παραδόσεως.

Επενδύουμε στην δημόσια δράση με κάθε πρόσφορο νόμιμο μέσον για να ευαισθητοποιήσουμε κατά κύριο λόγο την νεολαία αλλά και όλους τους Έλληνες σκεπτόμενους πολίτες, στην υπόθεση της Πατρώας Εθνικής Παράδοσης, και να δώσουμε το έναυσμα σε όσους πριν δεν μπορούσαν ή δεν έβρισκαν πεδίο και τρόπους δράσης και έκφρασης, αλλά ακόμα και απλά να πληροφορηθούν όσοι τυχόν δεν μπορούσαν να έχουν επαφή με εμάς.

Μαχόμαστε για την Παλινόρθωση της Εθνικής Ελληνικής Θρησκείας, αλλά και όλου του αξιακού συστήματος του προχριστιανικού Ελληνισμού που πιστεύουμε ότι αποτελεί την μόνη Λογική διαδρομή για την ανάπτυξη μιας πραγματικά Υγειούς κοινωνίας, που στηρίζεται στις Δημοκρατικές αρχές όπως αυτές θεσπίστηκαν από τους προγόνους, στην Ευθύνη εκάστου Πολίτη απέναντι στο κοινωνικό σύνολο, την Παρρησία και την ελευθεροπρέπεια.

Στις δράσεις μας μεταξύ άλλων συγκαταλέγονται: η έκδοση του περιοδικού «Διιπετές», ο εθελοντικός καθαρισμός Αρχαιολογικών χώρων, διοργάνωση εκδρομών, ομιλιών, εορτών, εκδηλώσεις της Μουσικής Τέχνης, συμμετοχή σε αναδασώσεις, η επαφή και συνεργασία με κοινωνικούς φορείς και οργανώσεις που μάχονται για τα δικαιώματα του Ανθρώπου, καθώς και ο εθελοντισμός σε εναλλακτικές μορφές δράσεων που έχουν σκοπό να παραδειγματίσουν και να εμπνεύσουν ομάδες κοινωνικές ή και άτομα ώστε να έρθουν σε επαφή με την αυθεντική προχριστιανική Ελληνική Παράδοση.

Ως νέοι Έλληνες Εθνικοί, στελεχώνουμε κάθε εκδήλωση του Φορέα μας (Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών) και προωθούμε το υπερδεκαετές έργο του.

ΚΑΜΜΙΑ ΞΕΦΤΙΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ!

ΕΙΤΕ ΠΟΛΥ ΒΛΑΚΑΣ, ΕΙΤΕ ΠΟΛΥ ΦΑΣΙΣΤΑΣ... ΤΟ «ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ» ΜΗΝΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ

Κάποιος πρέπει να είναι είτε πολύ βλάκας, είτε πολύ φασίστας, όταν είτε νομίζει, είτε απαιτεί την ταύτιση όλων μα όλων των ανθρώπων γύρω του, με εκείνα που αυτός έχει στο κεφάλι του, ως θρησκευτικές ή άλλες αντιλήψεις.

Κάποιος πρέπει να είναι είτε πολύ βλάκας, είτε πολύ φασίστας, όταν θεωρεί ότι όλοι πρέπει να σέβονται τα δικά του θρησκευτικά σεβάσματα, την ώρα που αυτός όχι μόνο δεν σέβεται, αλλά προσβάλλει χυδαία και ακατάπαυστα τα θρησκευτικά σεβάσματα των άλλων.

Κάποιος πρέπει να είναι είτε πολύ βλάκας, είτε πολύ φασίστας, όταν φέρεται λες και εξ ορισμού όλοι οι συνάνθρωποί του έχουν όρεξη να εκτίθενται στα δικά του ιδιαίτερα έθιμα ή βίτσια, δίχως να ρωτάει ποτέ εάν οι ίδιοι του επιτρέπουν να τους εκθέσει σε αυτά, όπως λ.χ στην εξωφρενική φετινή πρωτοπορία των θεοκρατών της Θεσσαλονίκης να περάσουν τους ασθενείς και το προσωπικό ενός ολόκληρου νοσοκομείου κάτω από τον «επιτάφιό» τους, υποχρεώνοντας σε έκθεση όλους όσους δεν επιθυμούσαν κάτι τέτοιο (λες και δεν έφθανε η ωμή ψυχολογική βία από τους πανταχού παρόντες σε δωμάτια ασθενών, αλλά και σε διαδρόμους ακόμα, «αγίων γραφών» και ποικίλων αγίων «φατσών» του δικτατορεύοντος θρησκευτικού δόγματος).

Κάποιος πρέπει να είναι είτε πολύ βλάκας, είτε πολύ φασίστας, όταν θεωρεί φυσιολογικό το να βομβαρδίζουν τον λαό επί μία ολόκληρη εβδομάδα (και βάλε...) όλες μα όλες οι τηλεοράσεις εντός της επικράτειας του Ελληνικού Κράτους με ωμή θρησκευτική παράκρουση και ανιστόρητα έργα χριστιανικής προπαγάνδας (με πρώτο και κύριο το πληρωμένο από τα χρήματά μας «Κανάλι της Βουλής», του οποίου ο ζήλος αποδείχθηκε υποδεέστερος από ένα πιθανό «Κανάλι των Μακκαβαίων»).

Κάποιος πρέπει να είναι είτε πολύ βλάκας, είτε πολύ φασίστας, όταν την ομολογία της πίστης του («Χριστός Ανέστη!») την εξάγει από τους λατρευτικούς του χώρους σε ολόκληρη την κοινωνία και την χρησιμοποιεί αντί της ευχής «Χρόνια Πολλά!» απέναντι στους πάντες, ακόμα και σε ανθρώπους που, είτε επειδή είναι άθεοι, είτε επειδή είναι θρησκευτικά αδιάφοροι, είτε επειδή πιστεύουν άλλα πράγματα, τους είναι παντελώς αδιάφορο εάν «ανέστη» ή όχι το κεντρικό πρόσωπο την Χ ή Ψ ξένης προς αυτούς Θρησκείας.

Κάποιος πρέπει να είναι είτε πολύ βλάκας, είτε πολύ φασίστας, όταν θεωρεί δεδομένο ότι όλοι κάνουν εκείνα που αυτός κάνει και ως εκ τούτου αγριοκοιτάζει ή καταριέται ακόμα κάποιον συνάνθρωπό του επειδή και μόνον εκείνος δεν πιστεύει ότι η Χ ή Ψ ημέρα είναι «νηστευτική».

Κάποιος πρέπει να είναι είτε πολύ βλάκας, είτε πολύ φασίστας, όταν θεωρεί φυσιολογικό όλα μα όλα τα, υποτίθεται θρησκευτικά ουδέτερα, πολιτικά κόμματα ενός ολόκληρου λαού να στέλνουν αντιπροσωπείες τους, ή ακόμα και τους ίδιους τους αρχηγούς τους, να κάτσουν με σκυμμένο κεφάλι και προσποιητή κατάνυξη δίπλα στους ασύδοτους θεοκράτες και να κουβαλάνε «επιταφίους» ή να υποδέχονται με τιμές αρχηγού κράτους «άγια φώτα» και άγιες δεισιδαιμονίες ακριβοπληρωμένες από τα λεφτά του φορολογούμενου λαού. Και αυτό την ίδια στιγμή που το ποσό που λείπει από τον δημόσιο κορβανά, και γι’ αυτό σχεδιάζονται αλλεπάλληλες επιθέσεις στον ήδη φτωχό ελληνικό λαό με πρόσχημα την πέρα για πέρα στημένη «κρίση», ισούται με την ετήσια φοροδιαφυγή των θεοκρατών σε ό,τι αφορά μόνον την ακίνητη περιουσία τους (και κανείς πολιτικός χώρος δεν έχει το ανάστημα να απαιτήσει ισονομία κοινωνίας και θεοκρατών και, επιτέλους, διαχωρισμό Κράτους - Εκκλησίας).

Κάποιος πρέπει να είναι είτε πολύ βλάκας, είτε πολύ φασίστας, όταν θεωρεί φυσιολογικό να βρίζουν οι αρχιθεοκράτες τις ιδεολογίες και τις κοινωνικοπολιτικές αγωνίες της ανθρωπότητας, για να «ανεβάσει» το δήθεν «χαρμόσυνο μήνυμα» της δικής τους πίστης, ή το να διαφημίζεται οργανωμένα και μαζικά από τα ελεγχόμενα από τους θεοκράτες Μ.Μ.Ε. το υποτιθέμενο «Πάσχα των Ελλήνων», την ώρα που αφενός το Πάσχα είναι των Ιουδαίων και αφετέρου η όποια «ανάσταση», μέσα μες και ολόγυρά μας, μάς έχει ήδη χαριστεί, όπως γίνεται εδώ και εκατομμύρια χρόνια, από την ανθεία Θεά (αρκεί κάποιος να έχει μάτια να δει και μύτη να μυρίσει).

«Μα, μιλάμε για το 98% του λαού», θα κραυγάσουν οργίλοι οι βλάκες και οι φασίστες, μία γνωστή κραυγή που εξακολουθούν να κρώζουν ακόμα και μετά τον προ ολίγων ετών κόλαφο του προηγούμενου αρχιθεοκράτη, ο οποίος μετά βίας απέδειξε την πίστη τού μόλις 30% του λαού με το φαιδρό ζήτημα για τις... «ταυτότητες». Γι’ αυτό και οι Έλληνες Εθνικοί θα πραγματοποιήσουμε εντός των επομένων μηνών πανελλαδική δημοσκόπηση για την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ θρησκευτική ταυτότητα των νεοελλήνων.

Μέχρι τότε, καλή απόλαυση της πραγματικής Ανάστασης που έχει ήδη από την εαρινή ισημερία συμβεί. Δίχως κανενός είδους λυσσαλέα διαφήμιση, δίχως κανενός είδους συντονισμένη προπαγάνδα, δίχως κανενός είδους κατασπάραξη των χρημάτων των φορολογουμένων, δίχως κανενός είδους μίσος για αυτούς που δεν μπορούν να την αντιληφθούν, πόσο μάλλον να την τιμήσουν.

ΥΠΑΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΠΡΙΛΙΟΥ «2009» ΤΟΥ «Φ.Α. ΕΚΑΤΗΒΟΛΟΣ»

Σάββατο 4 Απριλίου, ώρα 20.30, Ευρύμαχος Σερέτης, «Ελληνική γλώσσα και "Πύργος της Βαβέλ"»

Σάββατο 11 Απριλίου, ώρα 20.30, Βλάσης Ρασσιάς, «Ανδρέας Κάλβος, ο παραγνωρισμένος ποιητής της Καρμποναρίας, της Ελληνικής Εθνεγερσίας και των Ολυμπίων Θεών»

16 έως και 20 Απριλίου, το Φιλοσοφικό Αθήναιο «Εκατηβόλος», σάς προσκαλεί σε μια 5θήμερη εκδρομή-μέθεξη στο νησί των Μεγάλων Θεών, στην μαγευτική Σαμοθράκη, από 16 έως και 20 Απριλίου (ημέρες του «Πάσχα»), Κόστος συμμετοχής 400 ευρώ. Περιλαμβάνονται διανυκτερεύσεις σε ξενοδοχεία με πρωϊνό και μετακινήσεις με τουριστικό λεωφορείο και πλοίο.

Σάββατο 25 Απριλίου, ώρα 20.30, Γιάννης Βλαχούλης, «Η Ιόνιος Πολιτεία, 1787 - 1806. Η πολιτική / κοινωνική διαμόρφωση μιας κοινωνίας» (Β και τελευταίο μέρος)

ΝΕΟ«ΕΠΙΚΟΥΡΕΙΟΙ»: Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΠΛΗΓΗ ΤΟΥ ΕΠΙΚΟΥΡΙΣΜΟΥ

(αποσπασμα από κείμενο του Νίκου Πρανδέκα)

...Πάμπολλα είναι τα γνωμικά του Επίκουρου για την Φιλία και σκοπός του παρόντος άρθρου δεν είναι η αναλυτική παράθεσή τους, αλλά η διατράνωση και στον πλέον αδαή περί της Φιλοσοφίας του Επίκουρου, ότι προκειμένου να αυτοπροσδιορισθεί οποιοσδήποτε ως επικούρειος, οφείλει να αποδίδει ύψιστη τιμή στο αγαθό της Φιλίας και αυτό φυσικά δεν μπορεί να γίνει παρά μόνο με την ανάλογη συμπεριφορά προς αυτούς τους ανθρώπους που είναι φίλοι του. Τιμώντας δηλαδή όλους τους ανθρώπους που έχουν αποδείξει πολλάκις και εμπράκτως τα φιλικά τους συναισθήματα προς αυτόν, ακόμη και αυτοθυσιαζόμενος («ΚΑΙ ΥΠΕΡ ΦΙΛΟΥ ΠΟΤΕ ΤΕΘΝΗΞΕΣΘΑΙ» – «Και για έναν φίλο του μπορεί να δώσει και την ζωή του», Διογένης Λαέρτιος, «Βίοι και Γνώμαι των εν Φιλοσοφία Ευδοκιμησάντων», Βιβλίον Ι΄, ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ).

Καλό είναι λοιπόν ο καθένας που στις ημέρες μας θέλει να αυτοπροσδιορίζεται ως επικούρειος, να κάνει την απαραίτητη ενδοσκόπηση και να ψάξει να βρει εάν όντως έχει τιμήσει το αγαθό της Φιλίας και έχει αποδώσει στους φίλους του αυτά που η Φιλία ζητά. Προς τι ετούτη η αποστροφή; Πώς να ερμηνεύσει άραγε κανείς μεγαλόστομους ανθρώπους που υποκρίνονται πως δήθεν διάγουν τον προσωπικό τους βίο επάνω στη βάση των επικούρειων αρχών αλλά στην πράξη έχουν βυσσοδομήσει εις βάρος ανθρώπων που τους έχουν φερθεί πολλάκις με Φιλότητα στον υπερθετικό βαθμό; Πώς νοείται άνθρωπος, «επικούρειος» ων τάχα, που ευεργετήθηκε σε μία πολύ δύσκολη στιγμή της ζωής του προκειμένου να σταθεί πάλι στα πόδια του, να εκτοξεύει τόνους λάσπης εις βάρος του φίλου του; Πώς νοείται άνθρωπος, «επικούρειος» ων τάχα, να συκοφαντεί ασύστολα οργανωμένους φορείς (το Υ.Σ.Ε.Ε., τον Εκατηβόλο) ως… «φασιστικούς» (!!!) την στιγμή που πολλές φορές έχει προσκληθεί κι έχει προβληθεί μέσα από τις εκδηλώσεις τους; Πώς νοείται άνθρωπος, «επικούρειος» ων τάχα, να μην μπορεί να εκτιμήσει την ανοχή των φίλων του και των σκαιότατα υβριζομένων από αυτόν φορέων όταν και στο παρελθόν τους έχει συκοφαντήσει επειδή καλούσαν για παρουσιάσεις και ανθρώπους που δεν ήταν της προσωπικής αρεσκείας του και εξακολουθούσαν να τον καλούν και να μην του κλείνουν την πόρτα; Πώς νοείται άνθρωπος, «επικoύρειος» ων τάχα, να κατηγορεί ως… «φασίστα» (!!!) φίλο του με τον οποίον από κοινού είχαν συκοφαντηθεί στο παρελθόν από δημοσιογραφική γραφίδα ως «συνδαιτημόνες φασιστών» (!!!) και επίσης από κοινού προσέφυγαν στα δικαστήρια προκειμένου να αποκαταστήσουν την τιμή και την αξιοπρέπειά τους; Τώρα αντιλήφθηκε ότι ήταν κατά το ήμισυ σωστός ο συκοφάντης του τότε, και αναλαμβάνει τώρα ο ίδιος να συκοφαντήσει τον μέχρι χθές φίλο του;

...Ο Επίκουρος θέλει τους Θεούς να λειτουργούν ως το ιδεώδες παράδειγμα μέσω του οποίου ο άνθρωπος θα προσπαθήσει να τροχιοδρομήσει τις σκέψεις και τις πράξεις του με σκοπό να φθάσει κατά το δυνατόν σε παρόμοια κατάσταση. Άλλωστε, με την βοήθεια των φίλων του και τη γενικότερη προσαρμογή του στην επικούρεια αντίληψη περί Ευδαιμονίας, οφείλει να βρίσκεται ήδη σε μία πολύ πιο προχωρημένη κατάσταση μακαριότητας σε σχέση με κάποιον που εξακολουθεί να ταλανίζεται από αλλότριες σκέψεις και δεν έχει ασπασθεί τις επικούρειες δοξασίες. Δεν είναι δύσκολο για τον πραγματικό επικούρειο να είναι ευδαίμων. Αρκεί να έχει κριθαρένιο ψωμί, νερό, έναν τόπο για να κοιμηθεί και καλούς φίλους.

Όταν όμως αντικρίζει κανείς τους σημερινούς νεο«επικούρειους», αναρωτιέται πού στο καλό έχουν πάει οι διδαχές του Επίκουρου και ακόμη χειρότερα, εάν δεν τις γνωρίζει, ταυτίζει την Επικούρεια Φιλοσοφία με την τρυφηλότητα, την ανεμελιά και την χυδαιότητα. Εάν βεβαίως γνωρίζει, κουνά το κεφάλι με θλίψη σκεπτόμενος την κατάντια μίας υπέροχης και ελπιδοφόρας για τον άνθρωπο Φιλοσοφίας που κατασυκοφαντείται από τους ίδιους τους υποτιθέμενους θιασώτες της. Και τι άλλο να σκεφθεί κανείς βλέποντας ακόμη και επώνυμους επικούρειους να έχουν απίστευτα υστερικά ξεσπάσματα που περιλαμβάνουν κοινότατα βρισίδια σε εστιάτορες όταν τυχόν, ενώ πεινούν, οι ταλαίπωροι άργησαν να τους σερβίρουν.

Τι να σκεφθεί κανείς όταν βλέπεις αυτούς τους ανθρώπους να φέρονται με άκρατη αμετροέπεια και τυφλό μένος κάθε φορά που για οποιονδήποτε λόγο νοιώθουν «θιγμένοι». Τι να σκεφθεί κανείς όταν αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι δίδουν διαρκώς την εικόνα μίας κινούμενης ανθρωποβόμβας με χαλασμένο ωρολογιακό μηχανισμό, η οποία κινδυνεύει να εκραγεί ανά πάσα στιγμή, ακόμα και για μη προφανή λόγο. Τι να σκεφθεί κανείς για τέτοιες φιγούρες όταν διαβάζει την άλλη στιγμή στις «Προσφωνήσεις» του Επικούρου (79) το «Ο ΑΤΑΡΑΧΟΣ ΕΑΥΤΩΙ ΚΑΙ ΕΤΕΡΩΙ ΑΟΧΛΗΤΟΣ», που πάει να πει ότι εκείνος που έχει επιτύχει την αταραξία, δεν προκαλεί προβλήματα ούτε στον εαυτό του, ούτε στους άλλους.

Επιτέλους, ας αφήσουν αυτοί οι άνθρωποι ήσυχο τον Επίκουρο! Ας μην προσπαθούν να δικαιολογούν την αθεϊα τους με κάλυμμα τον Επίκουρο. Ας προσπαθήσουν επιτέλους να νοιώσουν κάποτε αυτάρκεις, δίχως να προσβάλουν τον Δάσκαλο. Ας σταματήσουν τις βαρύγδουπες πομπώδεις αναλύσεις για την Επικούρεια Φιλοσοφία, όταν έχουν τόσο πολύ ασχημονήσει έναντι τόσο του υπέρτατου αγαθού της Φιλίας όσο και αυτών των ίδιων των φίλων τους. Ας προσπαθήσουν να αποβάλουν το δηλητήριο του Φασισμού που κυλά στις φλέβες τους και ύστερα να εκτοξεύουν δημοκρατικές κορώνες, γιατί το πράγμα έχει καταντήσει περισσότερο και από γελοίο. Ας σταματήσουν να αναλύουν και να εκθειάζουν την Επικούρεια αντίληψη περί Ευδαιμονίας και Μακαριότητας όταν την επόμενη κιόλας στιγμή είναι ικανοί να προχωρήσουν σε υστερικά ξεσπάσματα, ακόμα και για ψύλλου πήδημα.

Η Επικούρεια Φιλοσοφία, όσο απλή κι αν φαίνεται, άλλο τόσο απαιτητική είναι από αυτόν που καλείται να την υιοθετήσει και να την εφαρμόσει. Δίχως αποβολή του μικροεγωϊσμού, δίχως το άνοιγμα της ψυχής, δίχως την αποδοχή της ανιδιοτέλειας, δίχως το μέταλλο του ελεύθερου ανθρώπου, η προσπάθεια εφαρμογής της θα μοιάζει με την προσπάθεια μιας χελώνας να πετάξει σαν πουλί. Κι αν κάποιος θρέφει πραγματικό σεβασμό προς αυτήν, το καλύτερο που έχει να κάνει εφ’ όσον δεν μπορεί να την εφαρμόσει έστω και σε μικρό βαθμό, είναι να την τιμά, να την θαυμάζει αλλά να αποφεύγει παράλληλα να δηλώνει «επικούρειος». Είναι κι αυτή μία καλή υπηρεσία. Ο Επίκουρος είναι η μακράν πιο παρεξηγημένη προσωπικότητα της Ιστορίας και η Φιλοσοφία του η μακράν πιο κακοποιημένη, πολύ περισσότερο ακόμη κι από την κακοποίηση που υπέστη ο μαρξισμός από την κοινωνία των σοβιέτ. Τουλάχιστον εμείς οι αυτοδηλωμένοι επικούρειοι ας έχουμε περισσότερη αυτογνωσία και σεβασμό στις υπέροχες πανανθρώπινες παρακαταθήκες του Δασκάλου.

Εν κατακλείδει, ο γράφων είναι απολύτως βέβαιος πως το παρόν άρθρο θα προξενήσει πολεμικές αντιδράσεις τόσο από κάποιους που θα θεωρήσουν πως «φωτογραφίζονται» από τα γραφόμενά του, από κάποιους νεροκουβαλητές μπαχαλάκηδες τσιράκια τους, όσο και από κάποιους τάχα αποστασιοποιημένους που δήθεν κόπτονται πως μοιράζουν το καρπούζι... στην μέση, πλην όμως την φέτα με τα πολλά κουκούτσια τη δίνουν πάντοτε στην ίδια πλευρά. Προκαταβολικά λοιπόν την απάντηση θα τους δώσουν και πάλι τα ίδια τα λόγια του Επίκουρου, αυτή την φορά από το «Γνωμολόγιο»: «Ποτέ δε θέλησα να γίνω αρεστός στους πολλούς, Αφ’ ενός, δεν κάθησα να μάθω τι αρέσει στους πολλούς κι αφ’ ετέρου, τα όσα ήξερα εγώ βρίσκονταν μακριά από τη δική τους αντίληψη».

Πηγή: Περιοδικό ΔΙΙΠΕΤΕΣ, τεύχος 69, Φεβρουάριος 2009

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ ή ΦΑΥΛΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΕΓΩΪΣΜΟΥ;

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ ή ΦΑΥΛΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΕΓΩΪΣΜΟΥ;

ΤΟΛΜΗΡΟΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΕΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΟΣ

Το πιο κάτω εξαιρετικό όσο και τολμηρό κείμενο έχει γραφτεί από τον γνωστό Γάλλο ελληνιστή Αλφρέ Κρουαζέ (Alfred Croiset, 1845 – 1923), καθηγητή της Ελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού.

Ο νόμος των πολιτικών μεταβολών είναι τόσο αυστηρός και τόσο βέβαιος, όσο και ο νόμος της ανάπτυξης και παρακμής για τον κάθε ζωντανό οργανισμό…

Θα συμφωνήσουμε πρόθυμα με τους Αθηναίους ρήτορες και τους υπερασπιστές της Δημοκρατίας, πως αυτή η μορφή πολιτεύματος ανταποκρίνεται σ’ ένα υπέροχα ευγενικό ιδανικό. Οι ιδέες της ισότητας και της ελευθερίας, ισότητας μπροστά στον νόμο (δηλαδή ισονομίας) και ελευθερίας δράσης και λόγου μέσα στα όρια του νόμου, καθώς και της αυτονομίας του πολίτη απέναντι στους άλλους πολίτες, προέρχονται όλα από ένα πολύ ανώτερο αίσθημα ανθρώπινης αξιοπρέπειας, που είναι επίσης και το πλέον κατάλληλο για να την διεγείρει. Αυτό αποτελεί ένα ηθικό πλεονέκτημα, το οποίο κανείς δεν μπορεί με σοβαρότητα να αμφισβητήσει. Αποτελεί επίσης πλεονέκτημα, ακόμα και εάν κοιταχτεί από μία άλλη γωνία, ότι δηλαδή η ελευθερία του πολίτη είναι ένας εξαιρετικά ευνοϊκός όρος για την ανάπτυξη της πρωτοβουλίας, της πηγής δηλαδή κάθε πνευματικής και υλικής εξέλιξης.

Από την άλλη πλευρά, δεν είναι διόλου δύσκολο να αντιληφθούμε τα μειονεκτήματα που μπορούν να προκύψουν από αυτές τις καθ’ εαυτές εξαίρετες αρχές, όταν αυτές εφαρμοστούν δίχως κρίση και δίχως μέτρο. Η υπερβολή του ατομισμού καταλήγει εύκολα στον προσωπικό και συλλογικό εγωϊσμό, στην άμετρη φιλοδοξία των ατόμων, στην αδιαφορία για το κοινό συμφέρον, στον έμπρακτο επικουρισμό των ευνοημένων, στον φθόνο των λιγότερο ικανοποιημένων, στο φατριαστικό πνεύμα και την ταξική σύγκρουση. Η ελευθερία της σκέψης και του λόγου μπορεί να εκτραπεί σε προθάλαμο σπασμωδικών αναστατώσεων, που καμμία απολύτως σχέση δεν έχουν με την πρόοδο, αντίθετα μπορεί αυτή να γεννήσει διάφορες μορφές πνευματικής και ηθικής αταξίας, να οδηγήσει μερικές φορές στην τυραννία, ή, ακόμα και αν δεν φθάσει σε τέτοιες ακρότητες, να εξουδετερώσει τα αναγκαία κίνητρα της κοινωνικής ζωής και να καταστρέψει κάθε αρμονία στην δραστηριότητά της.

Καταλήγουμε έτσι στο συμπέρασμα πως η Δημοκρατία, χωρίς να είναι ένα κακό καθ’ εαυτό πολίτευμα, όπως πίστευε ο Πλάτων λόγω των απόλυτων και ολιγαρχικών αντιλήψεών του, δεν αποτελεί μία πανάκεια, ικανή να θεραπεύσει από μόνη της όλα τα κακά των ανθρωπίνων κοινωνιών. Οι διάφορες πολιτειακές μορφές δεν είναι παρά μόνον τα πλαίσια για την λιγότερο ή περισσότερο ελεύθερη ανάπτυξη των ανθρωπίνων δυνάμεων. Το γεγονός ότι υπερισχύει πότε η μία και πότε ή άλλη μορφή, οφείλεται μόνον σε κάποιες περίπλοκες και γενικά αναπόφευκτες αιτίες, όλες τους όμως, όταν εγκαθιδρυθούν, αποδεικνύονται καλές ή κακές ανάλογα με την ποιότητα και την ηθική αξία των ανθρώπων που τις χρησιμοποιούν για τα σχέδιά τους. Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, η αξία κάθε μίας από αυτές τις μορφές καθορίζεται από την Αρετή που καλείται να τις εμψυχώσει και να τις στηρίξει.

Όπως οι τύραννοι έχουν τους κόλακές τους, έτσι και ο λαός έχει τους δημαγωγούς του και οι δεύτεροι επ’ ουδενί είναι καλύτεροι των πρώτων. Κατά τον Αριστοτέλη, η Αρετή μίας πολιτείας συνίσταται στην σοφή και δραστήρια αναζήτηση του κοινού καλού. Όχι του ατομικού καλού ή του καλού ορισμένων, ούτε πάλι του καλού της πλειοψηφίας σε βάρος της μειοψηφίας, αλλά του μεγαλύτερου δυνατού καλού για όλους τους πολίτες. Πρόκειται για εκείνο που ο Πλάτων ονόμαζε «δικαιοσύνη» και για εκείνο που εμείς σήμερα ονομάζουμε «κοινωνική αλληλεγγύη». Αυτή η Αρετή οφείλει να είναι ο υπέρτατος νόμος όλων των νόμιμων πολιτευμάτων. Όποιο και αν είναι το πολίτευμα, το οποίο έχει επιβάλλει σε μία χώρα το σύνολο των κοινωνικών της συνθηκών, είναι νόμιμο μόνον όταν επιδιώκει αυτόν τον σκοπό. Εάν επιδιώκει άλλον, τότε είναι παράνομο και δεν αποτελεί παρά μία παρέκβαση, μία παραποίηση του νομίμου πολιτεύματος με σφετερισμό του ονόματός του.

Από αυτήν την άποψη, ούτε η Δημοκρατία αποτελεί εξαίρεση, αφού έχει να εκπληρώσει τα ίδια καθήκοντα με τα υπόλοιπα πολιτεύματα. Το ότι διαφέρει από τα άλλα πολιτεύματα σε αρκετά σημεία, οφείλεται πρωτίστως στο ότι σε αυτήν η Αρετή είναι πιο αναγκαία παρά αλλού, καθώς όλοι οι πολίτες καλούνται να αναλάβουν ένα μεγάλο τμήμα της κοινής δράσης. Εξ αιτίας αυτής ακριβώς της ιδιαιτερότητας, η Δημοκρατία γνωρίζει δόξες και τιμές όταν πετυχαίνει το έργο της, αλλά και αντιμετωπίζει διαρκείς δυσκολίες, μπροστά στις οποίες κινδυνεύει να συντριβεί. Ένας περισσότερος λόγος για να γνωρίσει αυτή το καθήκον της, το οποίο περιέργως ταυτίζεται με το πιο ζωτικό της συμφέρον.

Πώς άραγε μπορεί η Δημοκρατία να εκπληρώσει αυτό το καθήκον; Κατά τον Αριστοτέλη, η Αρετή πηγάζει από τρία διαφορετικά ανθρώπινα δεδομένα: την φύση, τα ήθη και την παιδεία. Υπάρχουν βεβαίως έθνη που είναι σχεδόν ανίκανα και στα τρία, αυτονόητο είναι λοιπόν ότι αυτά δεν θα μπορέσουν ποτέ να εφαρμόσουν την Δημοκρατία και προφανώς κατά κανόνα θα κυβερνώνται με άθλιο τρόπο, ασχέτως του νόμιμου πολιτεύματος που τυχόν θα υιοθετήσουν ή που θα τους επιβληθεί. Όμως ακόμα και σε ένα προικισμένο από την φύση του έθνος, πρέπει τα ήθη να ενθαρρύνουν και να ενισχύουν τις φυσικές ικανότητες. Γι’ αυτό η αποστολή των ηγετών, των πολιτικών, του «νομοθέτη» όπως έλεγαν οι αρχαίοι, είναι να διορθώσει τις λεπτομέρειες των θεσμών όταν αυτές είναι ελαττωματικές, αποβλέποντας ιδιαίτερα στον σκοπό που πρέπει να επιτύχει, δηλαδή στο κοινό καλό.

Πρέπει επίσης η παιδεία να αναπτύσσει από νωρίς στο παιδί, δηλαδή στον αυριανό πολίτη, τα απαραίτητα σπέρματα συγκροτημένης σκέψης και ήθους, τα οποία σίγουρα θα χρειαστεί αργότερα στην πολιτική του ζωή για να φθάσει στην απαραίτητη Αρετή. Η Ιστορία των αρχαίων πολιτευμάτων, η οποία ενέπνευσε αυτές τις σκέψεις μας, το δικαιολογεί απόλυτα. Παντού στην Ιστορία βλέπουμε τις δημοκρατίες να εκδηλώνουν τα φυσικά προτερήματα ή ελαττώματα των διαφόρων εθνών που κάποτε υιοθέτησαν το συγκεκριμένο πολίτευμα. Παντού επίσης βλέπουμε αυτά τα πολιτικά πλέον προτερήματα ή ελαττώματα να διογκώνονται ή να συρρικνώνονται, ανάλογα με το εάν τα ενθαρρύνει ή τα καταπολεμά η παιδεία και η οργανωμένη ζωή.

A. C.

Πηγή: Περιοδικό ΔΙΙΠΕΤΕΣ, τεύχος 69, Φεβρουάριος 2009

ΥΣΕΕ: ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΕΑΡΙΝΗΣ ΙΣΗΜΕΡΙΑΣ "2009"

Στις 22 Μαρτίου «2009», ενενήντα περίπου μέλη και φίλοι του Υπάτου Συμβουλίου των Ελλήνων Εθνικών, του Φιλοσοφικού Αθήναιου «Εκατηβόλος» και της Νεολαίας ΥΣΕΕ «Ακάματον Πυρ» εόρτασαν την Εαρινή Ισημερία στο Ασκληπιείο της αρχαίας Γόρτυνας της Αρκαδίας, στις όχθες του ιερού ποταμού Λούσιου.


Την ιεροπραξία, που ξεκίνησε υπό βροχή, η οποία σταμάτησε μετά τους πρώτους ύμνους προς τους Θεούς, τέλεσε ο Ιεροπρακτικός Θίασος «Δελφύς», που επίσης πραγματοποίησε και ονοματοδοσία ενός μέλους μας.


Ακολούθησε μοίρασμα άρτου και γλυκισμάτων, καθώς και γεύμα σε κοντινό χωριό.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ